نه راهی به رویا می رسد

 

نه رویا یی به راه

 

از هم به هم گریخته ایم

 

از خاک به زیر خاک و

 

انگار مرگ نقطه ای ست که به پایان تمام جمله ها می آید

 

و آن پرنده ی کوچک که در رویا ی من و تو بود

 

در دهانش برگی بود

 

از شب به شب گریخته ایم

 

دست هایت را به تاریکی فرو ببر و هر آنچه را که لمس کردی

  

                       باور کن

 

نوشته شده در دوشنبه 19 تیر1385ساعت 4:32 بعد از ظهر توسط خودم| |