نغمۀ من. . .

هم چو آواز نسیم پر شکسته

 

عطر غم می ریخت بر دل های خسته

 

پیش رویم:

                 چهره ی تلخ زمستان جوانی

 پشت سر :

                 آشوب تابستان عشقی ناگهانی

سینه ام :

                 منزلگه اندوه و درد و بدگمانی

 

کاش چو پاییز بودم  . . .

 

 

 

 

نوشته شده در جمعه 31 شهریور1385ساعت 4:8 بعد از ظهر توسط خودم| |