به امید چتر فردایت خیس بارانم...
تمام روز , تمام روز رها شده , رها شده, چون لاشه ای بر آب به سوی سهمناک ترین صخره پیش میرفتم به سوی ژرفتر ین غار های دریایی و گوشت خوار ترین ماهیان و مهره های نازک پشتم از حس مرگ تیر می کشید. . .
نوشته شده در پنجشنبه 22 شهریور1386ساعت
11:52 بعد از ظهر توسط خودم| |
| Design By : Night Skin |


